وَازْهَدَ الزَّاهِدينَ ، وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ وَصَلَواتُهُ عبادت كنندگان ، و زاهدترين زاهدان و رحمت خدا و بركاتش وَتَحِيَّاتُهُ ، انْت‌َمُطْعِمُ الطَّعامِ عَلى حُبِّهِ مِسْكيناً وَيَتيماً و درودها و تحياتش بر تو ، توئى كه دادى غذايت را با اينكه به آن نياز داشتى به بينوا وَاسيراً لِوَجْهِ اللَّهِ ، لاتُريدُ مِنْهُمْ جَزآءً وَلاشُكُوراً وَفيكَ و يتيم و اسير به خاطر خدا ، و انتظار نداشتى از آنان پاداش و تشكرى و انْزَلَ اللَّهُ تَعالى : وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ دربارهء تو خداى تعالى نازل فرمود : « و مقدم دارند ( آنها را ) بر خودشان و گرچه خود حاجتمند باشند خَصَاصَةٌ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمْ الْمُفْلِحُونَ و هر كه محفوظ ماند از بخل ضمير او پس آنهايند رستگاران » وَانْتَ الْكاظِمُ لِلْغَيْظِ ، وَالْعافى عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ و توئى كه فرو بردى خشم خود را ، و گذشتى از مردم و خدا دوست دارد الْمُحْسِنينَ ، وَانْتَ الصَّابِرُ فِى الْبَأسآءِ وَالضَّرَّآءِ وَحينَ نيكوكاران را ، و توئى بردبار در تنگدستى و دشوارى و هنگام الْبَأسِ ، وَانْتَ الْقاسِمُ بِالسَّوِيَّةِ وَ الْعادِلُ فِىالرَّعِيَّةِ ، وَالْعالِمُ كارزار و توئى قسمت كننده به مساوات ، و عدالت گستر در رعيت ، و داناى بِحُدُودِ اللَّه‌ِمِنْ جَميعِ الْبَرِيَّةِ ، وَاللَّهُ تَعالى اخْبَرَ عَمَّا اوْلاكَ به حدود و احكام خدا از ميان همهء مردم ، و خداى تعالى خبر داد از آن مِنْ فَضْلِهِ بِقَوْلِهِ : أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كَانَ فَاسِقاً بهره‌اى كه به تو داده از فضل خود ، آنجا كه فرموده : « آيا آنكس كه مؤمن است همانند كسى است كه فاسق است ؟